Militancia gallega identitaria, tradicionalista y europeísta "fogar, raza, língoa" Galiza aos Galegos

Queremos decirlhe a todas a nais, avóas e bisavoas galegas: Obrigado.

Obrigado polo voso exemplo de luita, de sacrificio, e de amor polas vosas familias e pola vosa terra.

(adjunto visible para usuarios registrados)

Co traballador galego: O amor a nosa terra non é compatible coa inxustiza. A usura, a especulación, a explotación, son inimigos da sociedade á que aspiramos. So o socialismo asegura a liberdade dos galegos.

(adjunto visible para usuarios registrados)

Representazón do Castro de Baronha (Porto do Son). O espírito dos nosos antergos segue vivo, e malia que queiran matalo nós non o imos deixar morrer.

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Nazóns Celtas publicado pola histórica VLTREYA en 1932

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Nazóns Celtas publicado pola histórica VLTREYA en 1932

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
No somos celtas, comparado con el legado latino romano esos castros que son catro pedras no le llegan a la suela de los zapatos de la Torre de Hércules y la muralla romana de Lugo.
Además nuestra lengua es latina, a diferencia de los irlandeses o galeses, que por cierto ellos no nos consideran celtas.
 
Alguno preguntó posibilidad de comprar camisetas. Solo tengo la siguiente información. Un perfil de instagram privado...

Tenda Online de Camisolas para presumir do noso país e da nossa história
Encomendas/Pedidos no Instagram (adjunto visible para usuarios registrados) @HerancaAnterga

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
«A nosa pátria precisa dun rexurdir cultural, artístico, social e político; isto acada-se co compromiso militante mais puro e nacionalista.

Galiza precisa neste intre un novo romanticismo, nascido de si mesma, da mao dos mais ilustres nosos. É a nosa tarefa a de agrupar a todos os elementos artísticos, musicais, tipográficos, gráficos, pitóricos, arquitetónicos, escultóricos e literários até construir un novo rexurdimento, un que trascenda dos alalás e muiñeiras, do costumismo e o popular, deixando paso a unha identidade sinfónica, disciplinada e, perante todo, romántica, idealista, nacionalista: en definitiva, galega.»

(adjunto visible para usuarios registrados)

Ainda que querendo pasar a Galécia pola Galiza ; Anselmo López Carreira advertia da censura que sufriu esta inscrizón da Porta da Vila de Viveiro.

De feito a palabra que vai a continuazón de Af(onso) é «Galliciensis» ou «Gallaeciam» R(ex).

Afonso VIII da Galécia (nado no noso reino, bautizado en Zamora, falecido en Sarria, soterrado na catedral de Compostela...), un dos reis mais galegos e galaicos do noso país, omitido e silenciado na pedra labrada.

[Era M.CC.L.V. in tenpo R. Af. [Galliciensis] Rex): Na Era 1255 (pandero 1217) Reinando Afonso, Rei da Galécia.

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Traducción automática del portugués al español: puede contener errores.
Ver el texto original (portugués)
«Sabe vosselência, apesar de ser uuuu, que Galiza e Portugal formam, etnicamente, um mesmo povo. Foram-no no amanhecer da História e caminharam juntos muito tempo, a falar e a cantar no mesmo idioma. [...]

A Portugal faltou-lhe o “caminho estrelado da Europa” e à Galiza faltou-lhe a continuidade na História. Portugal esqueceu-se da Galiza e desgastou o seu sangue com misturas de cor; Galiza esqueceu-se de Portugal e ficou estéril para conceber. Pois bem, senhor Oliveira: sabe vosselência que os galeguistas éramos algo mais que políticos.»

Suárez Picallo e Daniel Castelao nunha carta a Oliveira Salazar

(adjunto visible para usuarios registrados)

«O fortalecimento da personalidade nacional, a nosa singularizazón

Por todos os meios devemos tender a que o noso povo se diferéncie o mais posível de todos os outros, a que fortaleza a sua individualidade no concerto polyphono das razas. Temos de procurar, no siléncio dormido dos ambientes rurais mais virxens, todos aqueles valores que ainda sobreviven puros, rexuvenecendo-os, e nutrindo neles a nosa sensibilidade. Os nosos músicos, os nosos pintores, os nosos arquitetos, todos os nosos artistas enfim, han de buscar no indíxena os seus temas de inspirazón, os scientistas han de atender en primeiro termo a soluzón dos problemas que a própria realidade nacional apresenta, e os pensadores han de encadrar a sua meditazón mais profunda no complexo ethnolóxico que os rodeia.»

Álvaro das Casas, 1937
Angústia do noso tempo


⌘ ᚢ⊙VΛ ࿋ VLᘔRⲈIΛ
A nosa existéncia non é negociável
GΛLIZΛ ΛOS GΛLEGOS!

(adjunto visible para usuarios registrados)
«Sabe vuecencia, a pesar de ser judío, que Galicia y Portugal forman, étnicamente, un mismo pueblo. Lo fueron en el amanecer de la Historia y caminaron juntos mucho tiempo, hablando y cantando en el mismo idioma. [...]

A Portugal le faltó el “camino estrellado de Europa” y a Galicia le faltó la continuidad en la Historia. Portugal se olvidó de Galicia y desgastó su sangre con mezclas de tonalidad; Galicia se olvidó de Portugal y quedó estéril para concebir. Pues bien, señor Oliveira: sabe vuecencia que los galleguistas éramos algo más que políticos.»

Suárez Picallo y Daniel Castelao en una carta a Oliveira Salazar

(adjunto visible para usuarios registrados)

«El fortalecimiento de la personalidad nacional, nuestra singularización

Por todos los medios debemos tender a que nuestro pueblo se diferencie lo más posible de todos los otros, a que fortalezca su individualidad en el concierto polifónico de las razas. Tenemos que procurar, en el silencio dormido de los ambientes rurales más vírgenes, todos aquellos valores que aún sobreviven puros, rejuveneciéndolos, y nutriendo en ellos nuestra sensibilidad. Nuestros músicos, nuestros pintores, nuestros arquitectos, todos nuestros artistas en fin, han de buscar en lo indígena sus temas de inspiración, los científicos han de atender en primer término a la solución de los problemas que la propia realidad nacional presenta, y los pensadores han de encuadrar su meditación más profunda en el complejo etnológico que los rodea.»

Álvaro das Casas, 1937
Angustia de nuestro tiempo


⌘ ᚢ⊙VΛ ࿋ VLᘔRⲈIΛ
Nuestra existencia no es negociable
¡GΛLIZΛ ΛOS GΛLEGOS!

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Vosotros sois los que decía que el Reino de León no existió y aquello era Galicia?
 
«Eis a rama pagana i ancestral do noso sentimento místico da Terra... A Raza é filla da Terra. Consérvase pola convivencia nun terreo; convivencia coa terra, cos seres dos tres reinos. A Terra é a segunda placenta onde estamos sendo formados, namentras que nela vivimos. O noso corpo é un anaco dela, porque dela saca o alimento que lle dá carne e sangue; ela está en nós, nas nosas veas, nos nosos ósos, nos nosos miolos... Ela está na nosa ialma e no noso entendimento, que dela veñen, que dela son fillos, coma o corpo o é...»

Vicente Risco, LERIA
O sentimento da terra na raza galega

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

«Os estados modernos de Europa son gado de servos. A cidadania é unha capitidisminuzón máxima. O rexime democrático coa sua opresión sistemática e crescente enraizou-nos xa na alma o sentimento da opresión, até o ponto no que vai-se convirtindo nun tremor enorme, no que todo parece-nos impróprio e subversivo; asi aplana-nos, embrutece-nos, disminui-nos, e de aqui á degradazón, o rebaixamento dos caracteres, a decadéncia pogre, a mediocridade en todo, a lenta degradazón de todos os valores culturais….»

Vicente Risco
As trevas de ocidente
1913-1918

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Documentário que descrebe a conversión do noso monte destinado ao gado noutro cheio de eucaliptos para intereses alleios.

As desamortizazóns liberal-xacobinas do estado español continuavan sen miramentos nen escrúpulos para o espólio do noso país.


(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
"A nosa misión é crear en Galiza a vontade nacional. Un culto activo das tradicións, que nós habemos sacar da súa inmobilidade de museo e traer ao presente. Cómpre dar terra aos mortos de onte, e desfaixar e galvanizar as momias de tempos máis antigos"

Vicente Risco
Teoría do nacionalismo galego (1920)

(adjunto visible para usuarios registrados)

«Os estados modernos de Europa son gado de servos. A cidadania é unha capitidisminuzón máxima. O rexime democrático coa sua opresión sistemática e crescente enraizou-nos xa na alma o sentimento da opresión, até o ponto no que vai-se convirtindo nun tremor enorme, no que todo parece-nos impróprio e subversivo; asi aplana-nos, embrutece-nos, disminui-nos, e de aqui á degradazón, o rebaixamento dos caracteres, a decadéncia pogre, a mediocridade en todo, a lenta degradazón de todos os valores culturais….»

Vicente Risco
As trevas de ocidente
1913-1918

(adjunto visible para usuarios registrados)

«Gandeiros, pescadores, leche non atopan relevo xeracional, morrerán nunha pátria abandonada polos seus. E Galiza morre, primeiro nas cidades, logo nos mares, mais tarde no campo. E nós co tempo tamén morreremos se non facemos algo.»


(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
A urbe, núcleo de perversom

"Pogre" corrupto e estrangeirizador, fronte á Tradiçom virtuosa.

O desarraigo à terra, e o senhoritismo é algo que se vêm dado dende há muitos anos trás, especialmente no chamado “ocidente”, e acentua-se desmesuradamente a finais do Século XX.

A construçom de cidades, e o éxodo do rural, nom foi mais que um pequeno passo para criar umha sociedade material e des-humanizada, carente de vida, a qual esperta só em domingo.

O homem, é um ser magnífico, dotado e capaz de cumprir metas espectaculares, mas assim como é capaz de realizar maravilhas, também o é de leche o pavor, maldade e cometer as barbáries mais terríveis, e bem seguro que som estas as facetas às que se adica mais a miúdo.

(adjunto visible para usuarios registrados)

Deste jeito, podemo-nos atopar que o deplorável caciquismo de séculos passados, tornou-se já em "pastoreio" ao governar ao gando de gente, castrada e açoutada dende tempos imemoriais, que segue obedientemente às ordes do maioral, de nome "capital-ismo" e de apelido "global-izaçom".

Quando a um rabanho enchido de mansedume, estabeleces-lhe umha meta e um meio para chegar a ésta, o indivíduo ve-se realizado. E se quadra isto nom seria mau de tudo se nom for aque, a meta é fazer-se rico; e o meio, o dinheiro a qualquer preço.

Achamos entom "pessoas" despojadas de Nobreza, de Justiça, de Verdade, e de Honra. Dons com os que tudos nascemos, e dos que umha imensa maioría se vai desfazendo, trocando-os por capas de aparentes cores de seda por fora, e escuros e raidos tecidos por adentro.

Tuda esta branha cosmopolita é o que abonda na urbe, e que dumhas geraçons a outras vai-se enchendo de maior sujidade, fazendo do terreo algo irrecuperável.

Pola contra contamos que a nossa Gallaecia, ao igual que boa parte de Europa ainda conta com a natureza como meio no que desenrolar umha vida de virtudes e valores sarracena e físicos, podendo pois ser libertadas da praga tomando medidas severas e revolucionárias.

Som as aldeias a antítese das cidades, e do senhoritismo, a pesares do inevitável contágio paulatino que sofrem por mor das urbes, onde o individualismo, o vício, a corrupçom, o preciosismo, a perversom, a droja, a delinquência, a imigraçom, e o destacamento do indivíduo por cima dos demais é o que abonda. Sendo ademais os núcleos de miséria e riqueza, onde as diferenças entre os grupos sociais som fortemente marcados, criando a tendência ao gueto.

Cabe entom formular-mos a pergunta de se é realmente pogre aquilo que nos vendem como tal. A resposta é rotunda: NOM.

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados

A respeito da verba "ENXEBRE"​


(adjunto visible para usuarios registrados)

Qual é o significado da palavra enxebre, contextualizando-a no pensamento do GENX, é, se quadra, algo polo que muitos de vostedes poderiam-se perguntar por desconhecer com exactitude o significado com o qual empregamos a verba.
Pra isto tiramos uns apontamentos do rianxeiro Rafael Dieste recolhidos em "Antre a terra e o ceo" com data 6 de Marçal do 1926:

"Reviviscenza da verba "ENXEBRE"

"Unha verba pode revivescer de duas maneiras: volvendo a empregala despois dun esquencimento máis ou menos longo, ou empregándoa ben despois de tela empregado confusamente i mal por algún tempo.

A verba "enxebre" vense repetindo moito, e , nousante hai que reanimala divulgando o seu nidio significado e tercendo arredor seu unha gradiciela de concertos ben ligados.

Antre unha vella moi vella e un amigo noso mediu ista conversa:

-Beba señor, iste viño que lle he moi enxebre -dixo a vella
-E por qué lle chama vostede enxebre ao viño?- inqueriu o noso amigo
-Porque non ten auga nen mesturanza nengunha – respondeu a vella. I engadiu: - Élle das mesmas viñas do Noso Señor.

Eisí viño enxebre ven sendo o mesmo que viño puro. I enxebreza sinifica, denantes que nada, pureza, anque despois poida sinificar pureza de caste.

Soio nos falla o ditamen dos filólogos, mais atrementras non chega, vaiamos discurrindo pola nosa conta.

Poñamos o adxetivo "enxebre" a carón de algúns nomes. E digamos: doutrina enxebre, ollar enxebre, fala enxebre. Frases que, esquencendo por un intre o sinificado hoxe circulante na literatura, virán sendo o mesmo que istas: doutrina pura, ollar puro, fala pura.

Cando é pura unha doutrina? Cando non ten no seu seo a xérmola da contradicción, cando non ten misturanzas que lle resten coexistenza, cando o sabor que ten nas fontes non se perde no cabo dos regatos.
Cando é puro un ollar? Cando os ollos din que a alma sinte, sen disimulalo nen contredecilo.
Noutros termos: Unha doutrina é pura ou enxebre cando se é fidel a sí mesmo.
Cando é pois, pura unha fala? Cando se é fidel a sí mesma. Cousa que non sempe acontez coa fala do pobo, tan treidora, por vegadas, coa sua propia morfoloxia.
Laboría do escritor: faguer "enxebre" a sua fala."


(adjunto visible para usuarios registrados)
R.Dieste.

Assim pois, quando falamos dumha Gallaecia Enxebre, designamos umha naçom pura, e quando falamos dumha Gallaecia Enxebrista designamos ao conjunto de galaicos que desejam a pureza da sua naçom: as suas tradiçons, a sua virgem terra, e o seu povo.
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Traducción automática del portugués al español: puede contener errores.
Ver el texto original (portugués)
Chega portugal

Qual a pior imigração em Portugal e porquê?

Brasileiros de longe. - Muito mais violentos e agressivos- tipologia de incivil muito pior, mais organizada e deliberada- Mais subversivos, falsos e irritantes- Mulheres largamente promíscuas e interesseiras- Imigram em maior número e mais “normalizável”- Mais politizados, possuidores de um sentido de revanchismo histórico e vingança contra os Portuguezes- Nutrem ódio pela nossa história- Mais propícios a constituírem blocos de voto étnico para fins políticos“A imigração brasileira e as suas consequências são a principal ameaça à sobrevivência de a longo prazo”


(adjunto visible para usuarios registrados)

Na Cruña

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
Llega portugal

¿Cuál es la peor inmi gración en Portugal y por qué?

Brasileños de lejos. - Mucho más violentos y agresivos- tipología de incivil mucho peor, más organizada y deliberada- Más subversivos, falsos e irritantes- Mujeres ampliamente promiscuas e interesadas- Inmigran en mayor número y más "normalizable"- Más politizados, poseedores de un sentido de revanchismo histórico y venganza contra los Portugueses- Nutren repruebo por nuestra historia- Más propensos a constituir bloques de voto étnico con fines políticos"La inmi gración brasileña y sus consecuencias son la principal amenaza a la supervivencia de a largo plazo"


(adjunto visible para usuarios registrados)

En A Coruña

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Chega portugal

Qual a pior imigração em Portugal e porquê?

Brasileiros de longe. - Muito mais violentos e agressivos- tipologia de incivil muito pior, mais organizada e deliberada- Mais subversivos, falsos e irritantes- Mulheres largamente promíscuas e interesseiras- Imigram em maior número e mais “normalizável”- Mais politizados, possuidores de um sentido de revanchismo histórico e vingança contra os Portuguezes- Nutrem ódio pela nossa história- Mais propícios a constituírem blocos de voto étnico para fins políticos“A imigração brasileira e as suas consequências são a principal ameaça à sobrevivência de a longo prazo”


(adjunto visible para usuarios registrados)

Na Cruña

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

Menuda forma de retorcer el lenguaje desde el artificio.
 
Si en Galicia apenas hay inmi gración. Alguna partida de venezolanos- colombianos y algunos gashegos.
 
Si en Galicia apenas hay inmi gración. Alguna partida de venezolanos- colombianos y algunos gashegos.
Desde las grandes urbes hasta los pequeños y tradicionales pueblos pesqueros y del interior, en medio del monte, han sido completamente invadidos por las hordas amerindias. No hay un solo pueblo de la Galicia profunda que se libre.

De una población de 2.700.000 habitantes sobre 400.000-500.000 ya son indios.

Galicia, la segunda comunidad que atrae más extranjeros: 57 cada día​


(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Traducción automática del portugués al español: puede contener errores.
Ver el texto original (portugués)
DEMOTANASIA. Processo pelo qual devido a açons políticas ou omissom das mesmas provoca o desaparecimento da populaçom dum território estado português e espanhol isolam a naçom, enquanto os governos da Galiza e os distritos Nortenhos fomentam a imigraçom sul americana.

(adjunto visible para usuarios registrados)

«Ollando para os nosos batallons:
Betanzos, Mondoñedo, Compostela,
Santiago, Pontevedra, Tuy, Ourense,
E Monterrei, con outra mais milicia
Debaixo da bandeira de Galicia.

Ós vencedores de Austerliz e Jena
Conversos en gavilla sin exempro
Das nosas casas, e do noso tempro
Adoitos ò asoballo e a far saqueos,
Cribounos méchos en revolto sangre
Galicia ò pè dos montes Pirineos.
De ver tantos trofeos
Welinton asombrado
C' o sombreiro quitado
Ó invicto General gallego Freire
Lle da a sua man, e dille arrebatado:
Feliz España, que con estes fillos
Da escravitú jamais poñerá os grillos!»


Xoan Manoel Pintos

(adjunto visible para usuarios registrados)

«O fortalecimento da personalidade nacional, a nosa singularizazón

Por todos os meios devemos tender a que o noso povo se diferéncie o mais posível de todos os outros, a que fortaleza a sua individualidade no concerto polyphono das razas. Temos de procurar, no silêncio dormido dos ambientes rurais mais virxens, todos aqueles valores que ainda sobreviven puros, rexuvenecendo-os, e nutrindo neles a nosa sensibilidade. Os nosos músicos, os nosos pintores, os nosos arquitetos, todos os nosos artistas enfim, han de buscar no indíxena os seus temas de inspirazón, os scientistas han de atender en primeiro termo a soluzón dos problemas que a própria realidade nacional apresenta, e os pensadores han de encadrar a sua meditazón mais profunda no complexo ethnolóxico que os rodeia.»

Álvaro das Casas, 1937
Angústia do noso tempo

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
DEMOTANASIA. Proceso por el cual, debido a acciones políticas o a la omisión de las mismas, se provoca la desaparición de la población de un territorio; el estado portugués y español aíslan a la nación, mientras los gobiernos de Galicia y los distritos del Norte fomentan la inmi gración sudamericana.

(adjunto visible para usuarios registrados)

«Mirando a nuestros batallones:
Betanzos, Mondoñedo, Compostela,
Santiago, Pontevedra, Tuy, Ourense,
Y Monterrei, con otra milicia más
Bajo la bandera de Galicia.

A los vencedores de Austerlitz y Jena
Convertidos en gavilla sin ejemplo
De nuestras casas, y de nuestro templo
Acostumbrados al saqueo y a hozar saqueos,
Nos cribó con mechas en revuelta sangre
Galicia al pie de los montes Pirineos.
Al ver tantos trofeos
Wellington asombrado
Con el sombrero quitado
Al invicto General gallego Freire
Le da su mano, y le dice arrebatado:
¡Feliz España, que con estos descendientes
De la esclavitud jamás pondrá los grillos!»


Xoan Manoel Pintos

(adjunto visible para usuarios registrados)

«El fortalecimiento de la personalidad nacional, nuestra singularización

Por todos los medios debemos tender a que nuestro pueblo se diferencie lo más posible de todos los otros, a que fortalezca su individualidad en el concierto polifónico de las razas. Tenemos que procurar, en el silencio dormido de los ambientes rurales más vírgenes, todos aquellos valores que aún sobreviven puros, rejuveneciéndolos, y nutriendo en ellos nuestra sensibilidad. Nuestros músicos, nuestros pintores, nuestros arquitectos, todos nuestros artistas en fin, han de buscar en lo indígena sus temas de inspiración, los científicos han de atender en primer término a la solución de los problemas que la propia realidad nacional presenta, y los pensadores han de encuadrar su meditación más profunda en el complejo etnológico que los rodea.»

Álvaro das Casas, 1937
Angustia de nuestro tiempo

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados
Última edición:
Crónica do Camiño de Santiago por Léon Degrelle


«O sangue leva a razón. Unimo-nos con quen ten o noso próprio sangue como se as nosas veias fosem comúns, como se toda a família fose un só corazón, un corazón que proxecta o mesmo sangue en cada un de nós e vencella a todos nun único centro vital» Léon Degrelle

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)

(adjunto visible para usuarios registrados)
 

Adjuntos

Archivo oculto para usuarios no registrados

Estadísticas del foro

Temas
2.059.771
Mensajes
58.455.093
Miembros
191.085
Último miembro
crystal palace

El blog de burbuja.info

-
-
Volver