|
|
Tweet |
| | Herramientas | Desplegado |
| ||||
| Interesante concepto. El artículo está en gallego, pero los que no lo sois, no tendréis problema en entenderlo. ?Latinoamericanización? de Europa - OPINION - Hoxe en Xornal de Galicia 1º Diario Dixital de Galicia O círculo vicioso dexenerativo no que está metida a economía europea evoca cada vez con máis claridade o dramático proceso vivido polo continente latinoamericano na década dos noventa. Sometidos aos criterios dos grandes bancos internacionais e ao decálogo de reformas do FMI para facer fronte aos problemas da débeda externa, todos os países latinoamericanos acabaron mordendo o pó nunha espiral recesiva sen fin: destruíron o seu modesto Estado do Benestar, desregularon, privatizaron todas as empresas e servizos públicos, reduciron salarios, destruíron o mercado interno e o sistema produtivo e dispararon o paro, a economía informal e a marxinalidade. O que lles sorprendía aos analistas políticos naquel momento era como, con ese panorama, as axendas neoliberais eran referendadas elección tras elección por unha poboación rendida a uns poderes que parecían supremos e que lles ditaban aos partidos oficiais programas idénticos. Non había elección, podían escoller entre un neoliberalismo do consenso de Washington pura raza ou de palleiro, pero as receitas eran sempre as mesmas. Como recordaredes, a maioría da poboación asumiu a derrota, unha parte confiante na promesa de que o sacrificio temporal acabaría traendo un brillante porvir, outros simplemente situándose á marxe, no económico e no político. Parecía un círculo fatal no que a poboación semellaba facerse cómplice dunhas políticas neoliberais devastadoras. Tanto era así que a pragmática esquerda institucional, abafada por un presente que parecía interminable, pareceu entender que tiña que entrar polo aro se non quería perder a opción de chegar ao goberno. Foi un ciclo relativamente longo que deixou devastada a economía –e as sociedades– de case todos os países da rexión até que xa non quedaba máis por privatizar nin máis sistema produtivo por destruír. As desigualdades nese proceso fixéronse abismais; os ricos deses países eran os mellores clientes dos hoteis e resorts 5 estrelas de todo o mundo, ao tempo que a miseria, a fame e a violencia se apoderaba de capas cada vez máis amplas da poboación ateigada en ranchitos, favelas e descampados. Cando xa non quedaba máis para destruír nin máis esperanza que vender a crédito entón a cidadanía empezou a reaccionar; os novos movementos sociais, sindicais e políticos levaron por diante un tras outro os gobernos e partidos corruptos que conduciran aquel prolongado desastre neoliberal. Primeiro foi Venezuela pero logo viñeron outros, Brasil, Arxentina, Bolivia, Ecuador, Nicaragua, Uruguai, Paraguai e, agora, Perú. Co triunfo de Humala no Perú pode dicirse que o continente pecha o ciclo neoliberal. Naquela época dicía o amigo Christian Palloix que son os países do Terceiro Mundo os que amosan o camiño do futuro aos desenvolvidos, en contraposición á coñecida expresión de optimismo histórico de Marx. Pois, polo que parece, nesas andamos. Europa, a do euro e a dereita neoliberal, entrou hai xa algúns anos nese proceso de declive, no que a hexemonía das finanzas ven impoñendo políticas desreguladoras, privatizadoras, de liberalización comercial e deslocalización do tecido produtivo que están a conducir a un prolongado estancamento e ao desmantelamento do modelo social, a beneficio dunha reducida minoría. O caso da periferia europea, desde Grecia, Portugal, España até Eslovenia ou Lituania son a expresión dese círculo vicioso de destrución do sistema produtivo e dos servizos públicos. Ao igual que pasara durante un longo período en Latinoamérica, os partidos do poder establecido e a gran masa do electorado –derrotada e sen entusiasmo– déixase levar polas diretrices marcadas polo poder financeiro. As eleccións de Irlanda, Portugal ou España evidencian que moitos europeos aínda están dispostos a obedecer e sufrir algo máis. A reacción chegará –seguro– como xa anticipan as masivas mobilizacións gregas ou as do 15-M, tan só cabe agardar que non sexa preciso chegar ao fondo do pozo como lles pasou aos irmáns latinoamericanos. Última edición por madmaxtimeiscoming; 12-jun-2011 a las 16:24 |
| Estos 4 usuarios dan las gracias a madmaxtimeiscoming por su mensaje: | ||
| ||||
Con latinoamericazion se refieren a esto? No, ha esto: Pobreza y desigualdad en Brasil - PAULO LEVY, DESDE RIO DE JANEIRO Aunque esta cambiando desde el giro político: La desigualdad en Brasil cae un 9,2% en 10 años, pero sigue siendo muy elevada | soitu.es |
| Estos 3 usuarios dan las gracias a bambum por su mensaje: | ||
| ||||
| vamonos pa latinoamerica pepe |
| ||||
Con latinoamericazion se refieren a esto? No, con latinoamericación se refiere a los duros años 70's-80's-90's y algunos aún siguen en eso. Que Brasil haya salido de la miseria en algunos departamentos no sugiere que sea en todos, ni para todos, ni mucho menos en todos los países. Recomiendo leer "memorias de un ganster económico" un insaider que sabe de lo que habla. |
| ||||
Con latinoamericazion se refieren a esto? El propio artículo de Vence responde a tu pregunta. Foi un ciclo relativamente longo que deixou devastada a economía –e as sociedades– de case todos os países da rexión até que xa non quedaba máis por privatizar nin máis sistema produtivo por destruír. As desigualdades nese proceso fixéronse abismais; os ricos deses países eran os mellores clientes dos hoteis e resorts 5 estrelas de todo o mundo, ao tempo que a miseria, a fame e a violencia se apoderaba de capas cada vez máis amplas da poboación ateigada en ranchitos, favelas e descampados. Cando xa non quedaba máis para destruír nin máis esperanza que vender a crédito entón a cidadanía empezou a reaccionar; os novos movementos sociais, sindicais e políticos levaron por diante un tras outro os gobernos e partidos corruptos que conduciran aquel prolongado desastre neoliberal. Primeiro foi Venezuela pero logo viñeron outros, Brasil, Arxentina, Bolivia, Ecuador, Nicaragua, Uruguai, Paraguai e, agora, Perú.
__________________ |
| Estos usuarios dan las gracias a Chuck Norris por su mensaje: | ||
| ||||
| Si con latinoamericanizacion se entiende el tener unos sindicatos combativos y superideologizados y apoyados por una amplia base obrera, como en muchos paises del cono sur, me apunto. |
| ||||
| ¿Hacia donde vamos? (Jauretche) 1955 El plan Prebisch significará la transferencia de una parte substancial de nuestra riqueza y de nuestra renta hacia las tierras de ultramar. Los argentinos reduciremos el consumo, en virtud de la elevación del costo de vida y del auge de la desocupación. De esta manera, no solamente aumentarán nuestros saldos exportables, sino que serán más baratos, lo que será aprovechado por el consumidor inglés que ensanchará su cinturón a medida que nosotros lo vayamos achicando. La mayor parte de nuestra industria, que se sustentaba en el fuerte poder de compra de las masas populares, no tardará en entrar en liquidación. Los argentinos apenas si tendremos para pagarnos la comida de todos los días. Y cuando las industrias se liquiden y comience la desocupación, entonces habrá muchos que no tendrán ni para pagarse esa comida. Será el momento de la crisis deliberada y conscientemente provocada. Los productores agrarios, que en un momento verán mejorar su situación, no tardarán en caer en las ávidas fauces de los intermediarios y de los consorcios de exportación, que muy pronto absorberán el beneficio de los nuevos precios oficiales. Para entonces, ya no existirá el I.A.P.I. (Instituto Argentino de Promoción del Intercambio) ni habrá defensa posible. Exportaremos más, pero percibiremos menos por esas exportaciones en razón de la caída de nuestros precios como efecto directo de la reforma cambiaria. Luego, a medida que se destruya el sistema de comercio bilateral y entremos en la zona de la libra esterlina[1], tendremos que comenzar a ceder a la presión del "único comprador". Llegado ese momento, no habrá más remedio que aceptar sus imposiciones porque estará cerrada toda otra posibilidad. Se cumplirá así una clara sentencia de Prebisch: "las economías débiles no colaboran, se subordinan fatalmente". ("El patrón oro y la vulnerabilidad económica de nuestros países). Mientras tanto nos iremos hipotecando con el fin de permitir que falsos inversores de capital puedan remitir sus beneficios al exterior. Y como nuestra balanza de pagos será deficitaria, en razón de la caída de nuestros precios y de la carga de las remesas al exterior, no habrá más remedio que contraer nuevas deudas e hipotecar definitivamente nuestro porvenir. Llegará entonces el momento de afrontar las dificultades mediante la enajenación de nuestros propios bienes, como los ferrocarriles, la flota (mercante) o las usinas. Poco a poco se irá reconstruyendo el estatuto del coloniaje, reduciendo a nuestro pueblo a la miseria, frustrando los grandes ideales nacionales y humillándonos en las condiciones de país satélite. Esa es la verdad documentada, que no quiere ser sino un humilde aporte al conocimiento de hechos que interesan al porvenir de nuestra Patria y de nuestros ciudadanos. Solo aspiro a que el lector, superando toda bandería y todo sectarismo, se aboque a la verificación de las cifras y de los hechos consignados. Que no se deje encandilar por los fuegos artificiales de los hombres "magos", de esas creaciones míticas con que los imperialismos pretenden explotar la ingenuidad de los pueblos jóvenes. Bajo el falso pretexto de una crisis económica sin precedentes, está por consumarse la gran estafa a los intereses y a las aspiraciones de la nacionalidad. Ha llegado la hora en que, por encima de los transitorios rencores internos, cada argentino asuma la responsabilidad que le compete. La historia es despiadada y no excusa a los hombres por la buena fe y la ignorancia que les hizo pasibles del engaño. La historia solo sabe de los que contribuyeron a empequeñecerla, esclavizarla y expoliarla. No le interesan las intenciones, sino los hechos positivos. Quienes en este momento ejercen el poder y tienen fuerza para convertir en ley sus decisiones, deben asumir la tremenda responsabilidad de la política económica. Todo lo demás es pura bambolla, hecha de ex profeso para distraer la atención y disimular la estafa. En la reforma económica está el secreto de nuestro porvenir libre o esclavo, del bienestar o de las penurias de los argentinos y del juicio definitivo que la historia formulará sobre los hombres y las instituciones que asumieron la responsabilidad de mandar en esta tierra." Arturo Jauretche: "El Plan Prebisch - Retorno al Coloniaje"
__________________ |
| ||||
| latinoamericanización + subsaharinización + islamización + chinización suma y sigue...
__________________ ![]() "Gold is an unimaginative taskmaster. It demands that men, banks, and government be honest. It demands that they create no debt without seeing clearly how these debts can be paid... ... But when a country creates debt light-heartedly,... ..then gold grow nervous. There comes a flight of capital (gold) out of the country." Benjamin M. Anderson "The more corrupt the state, the more it legislates." - Tacitus |
| ||||
| La verdad es que es INCREIBLE no lo hemos llevado todo , creo que es España tiene acojonado a Alemanes , Ingles y USA de nuevo ![]() O nos saquean al estilo Argentina , o empezamos a tirar fichas al estilo Lehman Brothers
__________________ El sentido de mi participación no era dar por desahuciado al vendedor (que posiblemente lo esté y tenga que liquidar por lo que le den) sino simplemente analizar los precios "lógicos" de los que nunca debimos habernos salido. La estúpida burbuja inmobiliaria que vivimos desquició al país, alteró sus bases productivas, prostituyó a una generación de empresarios y condenó a la esclavitud a una generación de jovenes. |
| ||||
| Habrá que ver, respecto a la latinoamericanización de Europa, por cual modelo se decantan algunos países. Por ejemplo, Italia. ¿Acabarán los italianos decantándose por continuar con el modelo berlusconiano o más bien actuarán como los bolivianos, rechazando la privatización del agua? ¿Que pensaís? |
![]() |
| Herramientas | |
| Desplegado | |
| |
Temas Similares | ||||
| Tema | Autor | Foro | Respuestas | Último mensaje |
| FMI dice que la reforma bancaria en España es un "modelo" a seguir en Europa | El_Presi | Burbuja Inmobiliaria | 5 | 16-abr-2011 00:25 |
| El salario mínimo en España es "injusto", según el Consejo de Europa | azkunaveteya | Burbuja Inmobiliaria | 74 | 17-dic-2010 22:40 |
| La latinoamericanización de europa (¡guau!) | Julieta catalana | Burbuja Inmobiliaria | 17 | 19-jul-2010 17:39 |
| Sebastian:dice que Zapatero "lleva la voz cantante" y es el "líder" de la "europa" | TakaTaka | Política | 15 | 18-sep-2009 13:46 |
| 7/6/07Prensa-Bolsa: "Vapuleada" "Escabechina" "Correccion" "Colonial refinancia" | INVESTIGADEUR | Burbuja Inmobiliaria | 10 | 07-jun-2007 22:12 |